jij bent mijn stad en geboortedorp
mijn stratenplan
de verbinding met een hemel waarin ik niet geloof
een volgehouden ademteug
tot mijn longblaasjes open barsten
en ik helder rood bloed spuug
oh lotsbestemmeling,
natte aarde waarop ik geworpen werd
vuil en bedekt met zweren
kleed mijn huid uit
en vervel mijn zonde
in de pure reinheidvan jouw sterrenlicht
kwalijke kwelduivel
van angstig verlies
wees barmhartig als je mijn ziel zalft
straf mij minzaam
voor verloren moeites
en onvervulde beloftes
Dood mijn zwarte schaduw
die ik meedraag
als boetekleed
waarmee ik jouw voeten zal drogen
na ze te hebben gewassen
in tranen van bittere ernst
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.