Het grote 'niet weten'

Zouden planten zonder wortels,

niet beslissen erop uit te trekken?

Twijfelen sprookjes,

soms aan zichzelf?

Kunnen doven,

de eigen stilte horen?

Hoe verontwaardigd,

is de koe die gemolken wordt?

Is het begrip alwetende God

en atheïsme niet net hetzelfde?

Zijn stekelvarkens

pr ik kelbaar?

Wat als jouw blauw,

mijn rood blijkt zijn?

Kan men dwars doorheen de aarde

omhoogvallen?

Zwommen vliegende vissen

vroeger in de lucht?

Als dood betekent 'niet bestaan',

is zij dan geen illusie?

Waarom passen dagen

soms niet in mijn hoofd?

Hoe vaak kan gras gemaaid worden,

vooraleer het beslist niet meer te groeien?

Is het niet passender te vragen,

hoe de aap in de mouw kwam?

Als zeepbellen mooier worden als ze groter zijn,

is dat dan omdat we weten dat ze weldra openspatten?

Zou een samenleving met enkel lieve mensen,

niet heel onstabiel zijn?

Hoe veel moet men liegen

om betrouwbaar te lijken?

Als een rups zich tot vlinder kan ontpoppen op 1 maand,

waarom gelooft dan niet iedereen in evolutie?

Waarom gaan gedachten,

soms trager dan verlangens?

Als we zeggen dat we elkaar niet begrijpen,

zeggen we dan niet dat we elkaar belangrijk vinden?

Is de droom van een schilder,

geen vervulbaar verlangen?

Wat zijn die voorwaarden,

voor onvoorwaardelijke liefde?

Hoe vaak sneeuwt het nog,

in het hart van wereldleiders?

Waarom zijn nachten langer

als dagen tekort komen?

Wat als mijn zuur,

jouw zoet is?

Wat is de zin,

van het zoeken naar zin?

Als zeewater terugloopt in de riviermonding,

overspoelt ze dan oude bekenden?

Waar wacht de deur,

naar een parallel universum?

Kan mijn linkerhand,

mijn rechter ooit echt kennen?

Wie zal kleur in mijn ogen tekenen,

als blindheid zich meester maakt van jouw liefde?

Als jij mijn dagen vertelt,

mag ik dan je nachten dromen?

Zie jij ook het daglicht hopen,

straks weer schemer te mogen worden?

Kan men –nooit-

onderscheiden van –nooit was-?

Wat meer is het leven,
dan een schreeuw om aandacht in het heelal?