Waarom tekent weemoed lijnen van een ongewild verdriet alsof elke vezel weet dat het sterven moet
Ik zie jullie lopen in straten vol verwondering op plaatsen die ik ken waarin een doolhof van gevoelens het begin verzint
Jij bent er en zonder je geur kleuren mijn handen enkel grijs
Heel veel jaren weten je Mijn vele handen kennen je
Ik mis je graag maar ik zie je liever troost mijn verdwazing kus mijn ontreddering ik ben jou en jij mij |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.