zondag 29 november 2009

Enkel voor jou



Waarom tekent weemoed lijnen

van een ongewild verdriet

alsof elke vezel

weet dat het sterven moet


Ik zie jullie lopen

in straten vol verwondering

op plaatsen die ik ken

waarin een doolhof van gevoelens

het begin verzint


Jij bent er

en zonder je geur

kleuren mijn handen

enkel grijs


Heel veel jaren

weten je

Mijn vele handen

kennen je


Ik mis je graag

maar ik zie je liever

troost mijn verdwazing

kus mijn ontreddering

ik ben jou

en jij mij

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.