als jouw zee opkomt ,
terwijl ik uitgeteld
in de touwen van verloren illusies hang
brengt je vloedlijn verassingen
uit verre exotische landen
tesamen met wrakhout en gebroken glas
maar ik weet,
ergens langsheen je aanspoelsel
zit een boodschap in een fles
met volgelopen kinderogen
kijk ik altijd weer vol verlangen
naar je wassende water
dat uren lang
nadat je mijn strand overspoelde
haar aanwezigheid achterliet
als een strandjutter
van dromen en teleurstellingen
vind ik alles even mooi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.