STIL

ik heb een stille kamer
het is gelegen in een stil huis
temidden van een stil bos
stilte kan nadrukkelijk zijn
als het dwingt tot luisteren
ik hoor het gras groeien
want in de winter fluiten geen vogels
toch niet waar wij wonen
de bomen kraken niet
in windstilte
ook dat nog...
ik lees de gedachten
op het fluisterasfalt van mijn slaap
mijn hoofd ligt naar je toe
wanneer je slaapt in stille dromen
met een schaduw in profiel
lijk je wel dood
en even heerst er onrust in mijn keel
ik luister stiller dan ik ooit deed
en dan hoor ik het,
jouw adem
zo subliem onhoorbaar
dat het nu wel zeker is:
jij past hier
in dit bed,
in deze kamer,
in dit huis.