Belofte

als eenzaamheid tastbaar wordt
en jouw lucht te dik om te ademen
zal ik je vriend zijn
om te spelen
ik zal zeggen dat je mee moet komen
zomaar , nergens heen
stappen op mijn weg naar overal
waar de lucht terug dunner is
ik zal je tonen,
wijzen met mijn hand
dat er geen horizon bestaat
maar dat dit geeneens zo erg is
want je zal zien
dat telkens weer,
elke meter verder er een nieuwe verschijnt
ik zal je bergen tonen ,
veel hoger dan verwacht
die we nooit zullen beklimmen
want dat zou zinloos zijn
vogels zullen boven onze hoofden vliegen
en we zullen ons afvragen
of ze soms bang zijn om te vallen
al is dat onzin natuurlijk
dat zal je wel weten
want je zal al veel weten
omdat je nu al zoveel weet
maar toch zal ik je leren
dat het leven niet zo belangrijk is
en de dood onafwendbaar
opdringerig aanwezig in onze harten
dat het ons heimelijk doet verlangen
naar -niets-, de grote trooster
ik zal je zeggen
dat het goed is
om zonder hoop te kijken
want dat hoop er enkel is
voor hen die hopeloos zijn
dan zal ik je hand terug loslaten
zonder dat je dat erg vindt
want je zal geleerd hebben
dat als gisteren verliefd wordt op morgen
vandaag slechts wezenloos achterblijft