schilder je raam in mijn hoofd
adem je naam in mijn longen
kleef je huid op mijn wonden
maar laat mij nimmer los
wanneer straatstenen blinken
regent het,
wetten van middelmaat
in een glans die ze niet verdienen
zo ook, ik
sta met vaal gelaat
schuwbaar in je aandacht
met genoeg tekort
ik verzin mijn eigen sterven
in jouw aanwezigheid
wanneer de wanhoop is verlaten
en slechts muziek genezing zingt
het gedicht past bij het schilderij(ecce homo)
BeantwoordenVerwijderen