Verdoken

wat als ik je opwerp,
je gewichtloosheid in goud verkondig
gedragen door duizend handen,
in een gesprek op straat

wat als ik je afval,
tot je onzichtbaar opduikt
als meisje van papier,
weggegooid in proppen

niemand zal me kennen
als tandenloos gevaar
sluimerend zal ik leven
in de schuif van het dressoir