gisteren werd verliefd op morgen
terwijl vandaag wezenloos achterbleef
nu wordt onbelangrijk ,
voor wie leeft tussen pijn van toen
en angst voor dan
ingebeelde vrienden voor één scherm
bedwelmd door dronken avondliederen
morgen gaat gewoon weer door
als de knop wordt uitgezet
maar niet voor jou
want jij blijft achter
starend naar wat niet is
je hoort stemmen spreken uit zwarte letters
maar niemand roept je nog
traag dool je nog wat rond in de wereld
je bent verworden tot een toeschouwer
en af en toe wil je roepen
maar niemand hoort je
je bent een deel van het beeld geworden
dat zij, de verworpenen gemaakt hebben
geen aanraking meer
al zo lang niet
geen enkele kus die smaakt naar meer
waar is het haar dat nat ruikt?
of de zilte geur na een lange nacht?
je gelaat schijnt wit als de maan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.