met ogen als molshopen
komt wat er is
moet ik mijn rolluiken optrekken
in de weerzin van een dag
na afgrijzen over de nacht
vergiftigd lig ik
twijfelachtig in de fauteuille
van mijn ongewassenheid
ik mistel de uren
die me scheiden
van zachte verdwazing
het gonst pijnlijke geruchten
dat dit nooit zal eindigen
als ik niet gewoon opniew begin
LOL!!
BeantwoordenVerwijderenZwaar nachtje achter de rug?
BeantwoordenVerwijderen