graaft een gat in mijn buik
een zwartomrand gevoel van eindigheid
waarin ware ogen morsige onrust bemerken
zo nadert de dag haar geliefde
om daarin spoorloos op te lossen
met de nacht verdwaalt de rede
want zij is gevuld met mensen
die voorbijgaan
als drenkelingen van het leven
Mooie beeldspraak.
BeantwoordenVerwijderenweemoed graaft, ware ogen, morsige onrust
spoorloos oplossen..met de nacht verdwaalt..
Donker beeld
Idd zeer mooi , had ik nog niet gelezen
BeantwoordenVerwijderen