traag ritme van geluk
verwaait mijn week
terwijl de zon
reeds roodheid zingt
ik veradem mijn hartslag
tot het hevige bloed
enkel nog wat ruist
in haar kamers van verlangen
straks komt de nacht
en leggen mijn ogen
hun vermoeide blikken
week te slapen
mooi
BeantwoordenVerwijderenhet gedicht zweeft , voor mij althans,in een rode avondgloed na een warme zomerdag waarbij de tuinen er nog wat slordig bijliggen met barbequeresten en verloren voetballen
Ik vind dit een zeer blauw gedicht :-))
BeantwoordenVerwijderenWederom heerlijke beeldspraak.
@Elisabeth : fijn , doordenkertje
BeantwoordenVerwijderen