Ik probeerde hard
jouw lot te bezegelen
met gelijmde stukken
ik wou een puzzel zijn,
onoplosbaar,
als belofte aan een geheel
ik hield het vermoeden van schoonheid,
angstvallig verborgen,
tot dat ene ogenblik
toen lichtheid mijn hart bezwaarde
omdat ik wist
dat ik je ooit kon verliezen
verdient geen loze complimenten , is gewoon de vrucht van een echte dichter en geen woorden kunnen de schoonheid ervan overstijgen
BeantwoordenVerwijderen