Natuurlijk was de toespraak van de Koning een geregiseerd theaterstukje-wat het overigens altijd is- en natuurlijk was er een samenspraak met de formateur om bepaalde groepen onder druk te zetten, maar juist dat maakt de toespraak van de Koning en voor het eerst sinds lang de Koning zelf belangrijk.
Ik heb geen affiniteit met het Koningshuis maar zag voor het eerst mijn symphatie voor de Koning opborrelen.
In zijn keurslijf van regels, protocols en de grondwet is hij gebonden en onmachtig, maar tijdens zijn toespraak naar aanleiding van de nationale feestdag zag ik hem denken: het is nu wel genoeg geweest, wat er ook van moge komen .
Ik heb bewondering voor mensen die zich de ernst van een situatie realiseren en bijgevolg beslissen dat regeltjes soms ondergeschikt worden als op die manier een gigantisch debacle kan worden afgewend. Want laat ons wel wezen, wat ook uw politieke voorkeur mag zijn, indien er hier niet verder onderhandeld werd was de blokkage totaal en zouden binnen afzienbare tijd de financiële markten ons land viseren met alle desastreuze gevolgen van dien.
Eens zien of onze Vlaams Nationalisten dan nog met hun vendels zouden zwaaien?
De N-VA zal in de toekomst deze toespraak als het begin van haar neergang markeren.
Het zal haar vergaan zoals het destijds het poujadisme is vergaan en in die zin is de boodschap van de Koning visionair.
