soms laat
hij het hoofd wat hangen
voelt zijn
hart vervreemd
slaan zijn
dromen stuk
soms is er
een groot verlangen
draagt zijn
ziel een zon
twijfelt
klein geluk
vaker dan
hij zelf zou willen
is gevoel
niets meer
dan een
traag gedicht
maar zeldzaam
mooi
schijnt in
diep verdoken bossen
toch nog
eens
het
noorderlicht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.