als jouw
zee opkomt ,
terwijl ik
uitgeteld
in de
touwen van verloren jaren hang
brengt je
vloedlijn verassingen
uit verre
exotische landen
tesamen met
wrakhout en gebroken glas
maar ik
weet,
ergens
langsheen je aanspoelsel
zit een
boodschap in een fles
met
volgelopen kinderogen
kijk ik
altijd weer vol verlangen
naar je
wassende water
dat uren
lang
nadat je
mijn strand overspoelde
haar
aanwezigheid achterliet
als een
strandjutter
van dromen
en teleurstellingen
vind ik
alles even mooi
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.