Ik vraag je gewoon

En toen werd het ochtend
nog voor het daglicht werd

de kleur van niets was verdreven
en het voelde warmer dan gisteren

kouder dan morgen
alsof nachten trager zijn geworden

wanneer dagen geen grenzen meer voelen
en zelfs alleen niet meer voelt

traag draai ik mijn handen
onder de lakens van wachten

ik wil je armen voelen
maar niets is waar

enkel de kilte van lakens
dwingen slaap verder weg