En 's nachts komen de ridders,
zwartgehelmd met brandende ogen
ze steken lansen in mijn borst
op een plaats waar ooit mijn hart zat
ik ben vele stukken kwijt
maar mijn herinneringen
vullen de gaten in een puzzel
die veel te snel gemaakt was
verlies slaagt er niet in
lichamen te lijmen
maar dwingt tot mildheid
want wat weg is
is niet meer
zwartgehelmd met brandende ogen
ze steken lansen in mijn borst
op een plaats waar ooit mijn hart zat
ik ben vele stukken kwijt
maar mijn herinneringen
vullen de gaten in een puzzel
die veel te snel gemaakt was
verlies slaagt er niet in
lichamen te lijmen
maar dwingt tot mildheid
want wat weg is
is niet meer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.