Mijn vrouw

Ik hou van je.

Je t’aime

I love you

Ti amo

Te Quiero

Ich liebe dich



Hoeveel keer per seconde zou dit ergens ter wereld worden uitgesproken?

De uitdrukking wordt voortdurend gebruikt. Echter veel te vaak onzorgvuldig.

Men kan namelijk niet houden van voorwerpen of van gebeurtenissen zonder afbreuk te doen aan de enormiteit van emoties die met “echt” ‘houden van’ gepaard gaan.

We kunnen ook niet zomaar houden van personen en al zeker niet van meerdere personen.

We houden maar “echt” van één iemand.

Van één enkele persoon.

Wie beweert te houden van meerdere personen is of onoprecht of veel te nonchalant in zijn definiëring.

Ik hou slechts van één persoon.

Het gevoel is dermate exclusief dat het zich niet kan verdelen over anderen.

Ik kan wel andere mensen graag zien. En dit in gradaties.

Ik zie mijn zoon doodgraag en dit komt aardig in de buurt van ‘houden van’ maar is toch niet helemaal hetzelfde.

‘Houden van’ is absoluut.

Het is als met zwanger zijn: men is het of men is het niet.

Men houdt van iemand of men houdt van niemand.

‘Houden van’ is zo fundamenteel dat men het eigenlijk beter niet tracht te beschrijven.

En toch voel ik de noodzaak dit wel te doen aangezien mensen al te makkelijk grote woorden in de mond nemen.

Het verschil met ‘graag zien’ ligt in de overgave, de alomtegenwoordigheid en de onbegrensdheid van het gevoel.

Het is quasi onbeïnvloedbaar door externe factoren.

Het kent geen emotionele grenzen, geen voorwaarden noch regels. Het is een levensgrote en onwrikbare entiteit. Het is een deel van ‘zijn’.

Het beheerst de hersenen en het lichaam.

Het plaatst de rest van het leven in perspectief.

Het is een toetssteen, het fundament van de persoonlijkheid.

Het is een levensdrang en de wil om door te gaan.

Het is geenszins een bezitterigheid, noch een vereiste.

Het vraagt niets, het geeft enkel.

Het is de basis van al de andere emoties omdat het al de andere emoties kan beïnvloeden.

Wanneer ‘het houden van’ wegvalt verandert men fundamenteel van persoonlijkheid.

Wie niet “houdt van” behoort dat een andere categorie mensen. Er valt ook niet te communiceren met mensen die niet “echt” ‘houden van’ over ‘houden van’, omdat men niet kan praten over het wat men niet kent.

Zij die ‘houden van’ hoeven slechts te knikken of te knipogen. Je ziet het aan de blik in hun ogen, de beweging van hun handen en de zachtheid in hun stem.

Houden van is de basis voor harmonie.

Levenswater.

Zuivere lucht in een kamer vol zurigheid.

Het is een cirkel.

Een perfecte wiskundigheid

Een kosmische schoonheid.



Ik hou van haar

Ze vertaalt mijn lijden , verwoordt mijn twijfel, schildert mijn geluk en onthoudt mijn fouten, die ze dan zachtjes wiegt als een pasgeborene, omdat ze weet dat ze van mij zijn.

Ze is een transcendente filosofie. Een levenswijze.

Ik lijk op haar en zij op mij.

Wij hebben dezelfde huid, kijken met dezelfde ogen.

Ze is mijn eeneiigheid

Als ik in de spiegel kijk zie ik haar en zo is ze altijd bij mij.

Ik ben de schaduw van haar schaduw en tegelijkertijd het licht dat haar schaduw vormt.

Ze is mijn epicentrum en ik zal altijd haar ster zijn, tot ik uitdoof of als een supernova in miljarden sterrenstelsels uiteenspat,waardoor mijn oerknal een eeuwige echo van haar verblindend licht zal worden.