Dorpspolitiek

Denderleeuw, gehucht aan de Dender. Kluchtig boerendorp met verstedelijkte ambities. Vastgeroeste mediocriteit in een nietszeggende provincie. In de schaduw van steden die ook al even grijs als het Denderslib kleuren.
Voorstad van Dhaens’ erfenis.
Plots staat het in de schijnwerpers.
Zijn verkozenen die in normale tijden niet geacht worden nationale uitspraken te doen-God beware ons- mogen vandaag in de microfoons kwaken. Dan moet men natuurlijk geen proza verwachten, laat staan poëzie.
Dorspolitiek blijft het voorrecht van de gewone man en dat is maar goed ook.
Ik sta echter niet te springen om het gewauwel van de lokale champetter met politieke ambities te moeten aanhoren.
Koppig ook, zo zijn ze wel.
Zelfs wanneer men krokodilcorifeeën op hun ‘hol van Pluto ‘afstuurt om daar de lokale notabelen aan te zetten tot het gebruik van hun pendelverstand dan nog zeggen deze backbenchers ‘fuck off’. Het levert hen de sympathie op van de lokale middenstand waarschijnlijk.
Laat Denderleeuw toch gerust aub, dadelijk krijgt het nog iemand in zijn kop er een aflevering van Vlaanderen vakantieland aan te wijden en moeten we in de ongetwijfeld rustieke dorpsafspanning “De Heeren van Liedekercke” streekbieren gaan proeven.
Ik hoop dat het Vlaams Belang in Denderleeuw haar rol kan spelen want met 2.3% vreemdelingen heb je toch wel een gigantisch probleem waarschijnlijk.
Pendeldorp gevuld met pendelaars en zwendelaars.
Arm Vlaanderen.
Arme politiek.
Aan de armen van de Dender.