Slechts een woord

Gent zal het woord allochtoon schrappen naar analogie met de krant “De Morgen” en de stad Amsterdam.

Sta me toe dit een bijzonder infantiele manier van integratiepolitiek te vinden.

Het is zoals reeds werd geopperd plat populisme naar analogie met het De Wever populisme aan rechterzijde van het politieke spectrum.

Woorden zijn maar woorden. Ze zijn vooral belangrijk voor zij die... er zich van bedienen om hun kost te verdienen.

Schrijvers, journalisten , politiekers, leraars.

We gebruiken allemaal taal om te communiceren, maar het gros van de mensen beseft dat taal vatbaar is voor interpretatie en dat men aan woorden niet al te veel belang moet hechten.

Staalarbeiders maken staal, stilzwijgend zwoegend in de hitte van de hoogovens. Naast hen staat Abdel of Najib of Boris of Piet, verscholen onder hun futuristisch ogend ruimtepakje. Ze zweten zich te pletter. Ze praten met gebaren .

Verpleegsters strelen handen , verversen pampers en wassen vuile konten, verzorgen etterige wonden en glimlachen troost in de ogen van hun patiënten. Er klinken woorden maar die verbleken in de aanschijn van een aanraking.

Ook in de liefde en vriendschap wordt beter niet teveel gepraat. Woorden zijn slechts zwakke dragers van gevoelens.

Woorden leiden ons af van de essentie.

Het zijn vaak dure verpakkingen voor goedkope kadootjes.

Als een allochtoon zich in de politiek begeeft lijkt hij zich vrij snel te adapteren aan het politieke spel.. Plots wordt alles symboliek. Breed glimlachend voor de camera orakelend dat zijn stad nu tot de meest progressieve van Vlaanderen kan beschouwd worden. De rots in de branding tegen het oprukkende conservatisme dat zich als vuile olievlek langzaam uitbreidt over Vlaanderen.

We gaan “het” niet meer gebruiken zegt men in Gent.

Wel weet je wat: “ de man in de straat” heeft dat woord nooit gebruikt! De woorden die zij gebruiken klinken heel wat minder fraai.

Trouwens met welk een recht zal de politiek beslissen welke woorden nu gangbaar worden.

Politiek moet aan politiek doen en zich ver weghouden van semantische spelletjes. Dat doen ze onbewust al meer dan genoeg.

Bovendien vind ik “Gentse Bulgaar”, of “Turkse Gentenaar” al even discriminerend als het woord allochtoon. Het is zelfs nog meer discriminerend want men gaat de vreemde afkomst nog eens specificeren, zodat we goed weten van welk land de voorouders van de allochtoon afkomstig zijn. Zodat we ook goed kunnen in kaart brengen welke de goede en welke de slechte allochtonen zijn.

Het is vermoedelijk niet toevallig een “Turkse Gentenaar” die het plan lanceert. Turken in Gent hebben de neiging niet bepaald sympathiek om te gaan met laat ons zeggen “Gentse Marokkanen”. Ze zijn er niet vies van de problematiek van de migratie buiten hun gemeenschap te willen plaatsen en hebben doorgaans een vrij rechts politiek gedachtegoed.

De Turkse staat is daar een goed voorbeeld van.

Kortom. Ik voel me niet geroepen om het woord allochtoon uit mijn vocabularium te schrappen.

Het is een zinloze daad.