Dit is het allerlaatste bericht op mijn blog.
Ik heb het gehad met virtualiteit
Alle vooruitgang ten spijt en alle voordelen overwogen kan men slechts tot de slotsom komen dat het gekakel op fora, sociale netwerksites en blogs oorverdovend is.
Het gebral is ondertussen zowat overal. Ik word er knettergek van.
Het is moedeloos gewauwel in een zee van onbegrensde ruis.
Zelfs professionelen gaan ten onder aan hun eigen woorden drang.
Ik zou mijn blog kunnen afsluiten zodat ik en anderen er nooit meer naar hoeven te kijken of er toevallig opsukkelen.
Maar ik laat hem staan als teken van zijn onnozeliteit
Jij spreekt van mijn taal
Als je houding liefde wekt
Van kromgebogen schouders
Over gladgestreken plooien
Spreek je van mijn taal
In jouw hoofd leef ik altijd
Weer meer mens dan ooit
Wil ik jouw plezieren
Zal ik zijn wie jij blijft
