14 mei

We kunnen nooit meer terug naar die bange, dribbelende stapjes

Op weg naar wijd open armen

En schaterende ogen vol beloftes

Vervuld  van kussen en ach-ootjes

Je voelt haar trots ratelen in je borst

Hoog boven kadert het immense raam de wolkeloze hemel in

De tijd verstilt in het kodakkleurige licht

Terwijl je moed welgemikt haar armen vindt

In een cirkel van rust

Heeft  ze toen,
teder jouw ogen dicht gekust.