We kunnen nooit meer terug naar die bange, dribbelende
stapjes
Op weg naar wijd open
armen
En schaterende ogen vol beloftes
Vervuld van kussen en
ach-ootjes
Je voelt haar trots ratelen in je borst
Hoog boven kadert het immense raam de wolkeloze hemel in
De tijd verstilt in het kodakkleurige licht
Terwijl je moed welgemikt haar armen vindt
In een cirkel van rust
Heeft ze toen,
teder jouw ogen dicht gekust.
teder jouw ogen dicht gekust.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.